Merhaba
Küçükken bizim için origami demek kağıttan gemi,uçak,tuzluk yapmak demekti :)). Bir de televizyonda bi program vardı orada da gösteriyordu '' gerçi burada yapılmışı var .'' diyerek . Net hatırlamıyorum neler yapıldığını ama yine de izlemek çok eğlenceli geliyordu.
Bu yüzden arada depreşiyor bu origami aşkı bende . Yine böyle depreştiği günlerden birinde daldan dala konarken kitap ayraçlarına denk geldim. Bu ayracın yapımını izledim. Evde de renk renk kağıtlarım vardı bir başladım yapmaya kendimi durduramıyorum artık. :)))) Seri üretime geçtim, yapıp yapıp hediye ediyorum. Renkli renkli görünce bir mutlu oluyorum ki yüzümde gülücüklerle izliyorum onları. O yüzden çok fazla fotoğraf çekmişim farkında olmadan. Eleye eleye bunlar kaldı.
Biz uçak,gemi,tuzluk yapaduralım diğerleri almış başını gitmiş! Ucu bucağı yok ,yok artık bu kadarı da olmaz dedikten sonra dediğimi yutturacak kadar güzellikte başka bir şey çıkınca karşıma ,vazgeçtim artık akışa bıraktım, zira yut yut nereye kadar :)))
Bazı videolar inanılmaz ; katlıyor, açıyor kağıdın her yerinde bir sürü kat izi amaaa en sonunda o izleri birleştirince bir muhteşemlikler ortaya çıkarıyorlar ki ağzın açık kalıyor resmen.
Yanlış katlama sonucunda bırakılan yanlış bir iz her şeyi batırabilir. Yeni bir iz oluşturarak devam edebilirsiniz ama görünen bir yerdeyse bitince sizi rahatsız edebilir. İçeride bi yerdeyse de bir fotluk yapıp yine rahtsız edebilir. Her şeye baştan başlamak zorunda kalabilirsiniz. Ama deneyim önemli yaptıkça daha kolaylaşıyor. El alışıyor, göz alışıyor, nöronlar kurulmuş :)) daha rahat gidiyor.
Hayat gibi geldi bana origami yapmak, hayatta kendimiz için yaptığımız her şey bir izi temsil ediyor diye düşündüm. Sonunda ortaya çıkacak olan şey bizim o zamana kadar bıraktığımız izlere bağlı. İzlediğimiz, dinlediğimiz, okuduğumuz ,arkadaşlıklarımız ,alışkanlık edindiğimiz her şey, bir iz aslında. Bizi sonunda neye dönüştüreceğini belirleyen izler.
SEVgiler
